ரமலானுக்கு முன் உறுதி – தயாராகாத இதயம் வெற்றி பெறாது

 

ரமலான் – ஒரு மாத நோன்பு அல்ல, ஒரு மாத போராட்டம்

மனிதன் தினமும் ஐந்து நேரம் தொழுகிறான்.

ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் ஒரு நேரம் உண்டு.

அது ஆரம்பமாகிறது.

முடிகிறது.

ஆனால் ரமலான் அப்படி அல்ல.

ரமலான்:

ஒரு நாள் வணக்கம் அல்ல

ஒரு நேர வணக்கம் அல்ல

ஒரு வார வழிபாடு அல்ல

முழு ஒரு மாத கால இபாதத் இயக்கம்

இந்த ஒரு மாதத்தில்:

நோன்பு

தொழுகை

தராவீஹ்

குர்ஆன்

தானம்

துஆ

லய்லத்துல் கத்ர் தேடல்

சுய கட்டுப்பாடு

சமூக ஒழுக்கம்

எல்லாம் ஒன்றாக சேர்ந்து இயங்குகிறது.

அதனால் ரமலான் ஒரு வணக்கம் மட்டும் அல்ல.

அது ஒரு நீண்ட ஆன்மிக பயணம்.

2. தயாராகாத மனம் – பாதியில் சோர்ந்து விடும்

ஒரு கேள்வி:

ரமலான் தொடங்கும் முன் நம்மிடம் என்ன நடக்கிறது?

பலருக்கு:

“நாளைக்கு ரமலான்”

“சஹர் என்ன?”

“இப்தார் என்ன?”

“பள்ளி எத்தனை மணிக்கு?”

ஆனால் ஒரு திட்டம் இருக்கிறதா?

இந்த ரமலானில் நான் எதை மாற்றப் போகிறேன்?

எந்த பாவத்தை நிறுத்தப் போகிறேன்?

எந்த நல்ல அமலை தொடங்கப் போகிறேன்?

குர்ஆனை எத்தனை முறை முடிக்கப் போகிறேன்?

திட்டமின்றி தொடங்கும் ரமலான்

பாதியில் சோர்வை தரும்.

3. குர்ஆன் கூறும் அடிப்படை – தயார் செய்யாதவன் உண்மையில் விரும்பவில்லை

அல்லாஹ் குர்ஆனில் ஒரு ஆழமான விஷயத்தை கூறுகிறான்.

Qur'an-இல், தபூக் போருக்கு செல்லாமல் காரணம் கூறியவர்களை பற்றி அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

அவர்கள் உண்மையாகப் போக நினைத்திருந்தால்,

அதற்கான தயாரிப்பை செய்திருப்பார்கள்.

இந்த வசனத்தின் அடிப்படை சிந்தனை:

உண்மையான விருப்பம் முயற்சியாக வெளிப்படும்.

முயற்சி இல்லையெனில்

உறுதி இல்லை.

4. ரமலானும் ஒரு ஜிஹாத்

நாம் பொதுவாக ஜிஹாத் என்றால் வெளிப்புற போராட்டம் என்று நினைக்கிறோம்.

ஆனால் ரமலான்:

நாக்குக்கு எதிரான போராட்டம்

வயிற்றுக்கு எதிரான போராட்டம்

ஆசைக்கு எதிரான போராட்டம்

தூக்கத்திற்கு எதிரான போராட்டம்

சோம்பேறித்தனத்திற்கு எதிரான போராட்டம்

இது ஒரு உள்ளார்ந்த ஜிஹாத்.

ஒரு நாள் அல்ல.

முப்பது நாள்.

5. மூன்று கட்டங்கள் – ஒவ்வொரு வணக்கத்திலும்

ஒவ்வொரு இபாதத்திலும் மூன்று நிலைகள் உள்ளன:

1. தயாராகுதல்

2. அமல்படுத்துதல்

3. முஹாஸபா (சுய கணக்கெடுப்பு)

நாம் பொதுவாக கவனம் செலுத்துவது

இரண்டாவது பகுதி மட்டும்.

ஆனால்:

முதல் பகுதி இல்லாமல்

இரண்டாவது பலவீனமாகும்.

மூன்றாவது இல்லாமல்

அமல் வளராது.

6. தயாராகுதல் – ஈமானின் அடையாளம்

ஒரு மனிதன்:

தொழுகைக்கு 5 நிமிடம் முன் உது எடுக்கிறார்

பள்ளிக்கு நேரத்திற்கு முன் செல்கிறார்

அவர் மனதில் தொழுகை முக்கியம்.

ஒரு மனிதன்:

அதான் ஆன பின்பும் தாமதிக்கிறார்

சோர்வுடன் செல்கிறார்

அவர் உள்ளத்தில் முன்னுரிமை இல்லை.

அதேபோல்:

ரமலானுக்கு முன் தயாராகுதல்

ஒரு ஈமானிய தரம்.

7. ஷஅபான் – மறக்கப்பட்ட பயிற்சி மாதம்

Sha'ban என்பது

ரமலானுக்கு முன் உள்ள மாதம்.

Muhammad (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்)

ஷஅபானில் அதிகமாக நோன்பு பிடித்தார்கள் என்று ஹதீஸ்களில் வருகிறது.

ஏன்?

அது:

ரமலானுக்கான உடல் பயிற்சி

மனதின் ஒழுக்க பயிற்சி

சுய கட்டுப்பாட்டின் ஆரம்பம்

ஒருவர் ஷஅபானில் 20 நாள் நோன்பு பிடித்திருந்தால்

ரமலான் அவருக்கு அதிர்ச்சியாக இருக்காது.

8. “சவ்வால் ஆறு நோன்பு” ஏன் கடினமாகிறது?

ஒரு மனிதன் 30 நாள் நோன்பு பிடித்துவிடுகிறார்.

ஆனால்:

Shawwal-இல் 6 நாள் நோன்பு பிடிக்கும்போது

அது 60 நாள் போல தோன்றுகிறது.

ஏன்?

ஏனெனில்:

ரமலான் சமூக சூழல் உதவுகிறது.

சவ்வால் தனிப்பட்ட உறுதி கேட்கிறது.

ரமலான் = சூழல் ஆதரவு

சவ்வால் = உள்ளார்ந்த உறுதி

9. பழக்கம் vs உண்மையான இபாதத்

இமாம் இப்னுல் ஜவ்ஸி (ரஹிமஹுல்லாஹ்) கூறிய ஒரு கருத்து:

சிலர் “பழக்கத்தால்” நோன்பு பிடிப்பார்கள்.

அவரால்:

நோன்பை விட முடியாது

ஆனால் புறம் பேசுவார்

அநியாயம் செய்வார்

தொழுகை அலட்சியம்

இதன் அர்த்தம்:

அவர் நோன்பை அல்லாஹ்வுக்காக அல்ல

சமூக அடையாளத்துக்காக செய்கிறார்.

10. ரமலானை விரும்புகிறாயா? – ஆதாரம் தயாரிப்பு

ஒரு மனிதன்:

குர்ஆன் வாங்கியுள்ளானா?

தராவீஹ் திட்டமிட்டுள்ளானா?

பாவங்களை நிறுத்தத் திட்டமிட்டுள்ளானா?

செலவுகளை கட்டுப்படுத்தியுள்ளானா?

நேரத்தை திட்டமிட்டுள்ளானா?

இல்லை.

அவர் உண்மையில் ரமலானை விரும்புகிறாரா?

அல்லாஹ் குர்ஆனில் காட்டிய விதி:

“தயாரித்திருந்தால் – உண்மையானவர்.”

11. சஹர் நேரத்தில் தான் நினைவுக்கு வரும் ரமலான்

சிலர்:

முதல் நாள் சஹர் நேரத்தில் தான் உணர்கிறார்கள்.

“ஆஹா, ரமலான் வந்துவிட்டது.”

அந்த நிலையில்:

திட்டமில்லை

இலக்கு இல்லை

உறுதி இல்லை

இபாதத் சிதறும்.

12. தயாராகாதவன் – சோர்வை சந்திக்கும்

அல்லாஹ் தபூக் சம்பவத்தில் கூறுகிறான்:

அவர்கள் தயாராகவில்லை.

அதனால்:

தாமதம்

சோர்வு

மன உறுதி இழப்பு

ரமலானிலும் அதே.

தயாராகாதவன்:

10வது நாளில் சோர்வான்

15வது நாளில் தராவீஹ் தவிர்ப்பான்

20வது நாளில் தூக்கத்திற்கே முன்னுரிமை

கவலைக்கான ஆழமான வேர்கள் – ஒரு முஃமின் எப்படி தன்னை காத்துக்கொள்வது?

கவலை உருவாகும் உண்மையான காரணங்கள் என்ன?

அது ஈமானை எவ்வாறு பாதிக்கிறது?

அதிலிருந்து தற்காத்துக்கொள்ளும் இஸ்லாமிய வழிமுறைகள் என்ன?

1. கவலை – கடந்தகாலமும் எதிர்காலமும் இடையில் சிக்கிய மனம்

கவலை இரண்டு திசைகளில் மனிதனை இழுத்துச் செல்கிறது:

(1) கடந்தகாலம்:

“நான் இதைச் செய்திருக்கக் கூடாது…”

“அந்த நேரத்தில் நான் வேறு முடிவு எடுத்திருக்கலாம்…”

(2) எதிர்காலம்:
“நாளை என்ன ஆகும்?”

“என் வாழ்க்கை எப்படி போகும்?”

ஆனால் இஸ்லாம் நமக்கு கற்றுக் கொடுப்பது என்ன?

முஃமின் நிகழ்காலத்தில் வாழ வேண்டும்.

கடந்தகாலம் – தவ்பா செய்து அல்லாஹ்விடம் ஒப்படை.

எதிர்காலம் – துவா செய்து அல்லாஹ்விடம் ஒப்படை.

நிகழ்காலம் – அமல் செய்து வாழ்.

இதுவே மன அமைதியின் ரகசியம்.

2. கவலை – ஈமானை மெதுவாக சிதைக்கும் நஞ்சு

கவலை ஒரு சாதாரண உணர்வு அல்ல. அது சரியாக கட்டுப்படுத்தப்படாவிட்டால், அது:

அல்லாஹ்வின் திட்டத்தில் நம்பிக்கை குறையச் செய்யும்

துவாவை விட்டுவிடச் செய்யும்

தொழுகையில் கவனம் குறையச் செய்யும்

மனிதர்களிடமிருந்து விலகச் செய்யும்

ஒரு முஃமின் கவலையில் ஆழ்ந்தால், அவன் முதலில் செய்ய வேண்டியது என்ன?

அவனுடைய ஈமானை புதுப்பிக்க வேண்டும்.

“அல்லாஹ் என்னை விட்டுவிடவில்லை” என்ற நம்பிக்கையை மனதில் மீண்டும் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

3. அவதூறு – உள்ளத்தை எரிக்கும் சோதனை

நாம் முன்பு பார்த்தது போல, அவதூறு என்பது கவலையின் மிகப்பெரிய காரணங்களில் ஒன்று.

ஒரு மனிதன் தனது கண்ணியத்தை மிகவும் மதிக்கிறான்.

அதை யாராவது பங்கம் செய்துவிட்டால், அவன் உள்ளம் உடைந்து போகிறது.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வி:

மானம் (கண்ணியம்) யாருடைய கையில் உள்ளது?

மனிதர்களுடைய கையிலா?

இல்லை.

அல்லாஹ்வுடைய கையில்.

ஒரு மனிதன் உன்னைப் பற்றி பொய்யாக பேசலாம்.

ஆனால் உண்மையை மாற்ற முடியாது.

இன்று உலகம் நம்பினாலும்,

நாளை அல்லாஹ் உண்மையை வெளிப்படுத்துவான்.

இதுவே ஒரு முஃமினின் நம்பிக்கை.

4. பொறுமை – பலவீனம் அல்ல, பலம்

சிலர் நினைப்பார்கள்:

“நான் அமைதியாக இருந்தால், அவர்கள் என்னை பலவீனமாக நினைப்பார்கள்.”

ஆனால் உண்மையில்,

பொறுமை என்பது பலவீனம் அல்ல – அது மிகப்பெரிய உள்ளப் பலம்.

பொறுமை கொண்ட மனிதன்:

கோபத்தை கட்டுப்படுத்துவான்

வார்த்தைகளை கவனமாகத் தேர்வு செய்வான்

பழிவாங்கும் எண்ணத்தை அடக்குவான்

அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பை நம்புவான்

இது சாதாரண விஷயம் அல்ல.

இது உயர்ந்த ஈமானின் அடையாளம்.

5. தனிமை – சோதனையா? அல்லது வாய்ப்பா?

கவலை அதிகரிக்கும் நேரங்களில்,

மனிதன் தனிமையை உணர்கிறான்.

“என்னை யாரும் புரிந்துகொள்ளவில்லை…”

“நான் மட்டும் தான் இந்த வேதனையில் இருக்கிறேன்…”

ஆனால் உண்மையில், அந்த தனிமை ஒரு வாய்ப்பு.

அது:

அல்லாஹ்வுடன் நெருக்கமாக பேசும் நேரம்

துவா அதிகரிக்கும் நேரம்

உள்ளத்தை சுத்தப்படுத்தும் நேரம்

சில நேரங்களில் அல்லாஹ் மனிதர்களை நம்மிடமிருந்து தள்ளிவிடுவான் –

அவர் நம்மை தன்னிடம் நெருக்கமாக்குவதற்காக.

6. மறுமையின் பார்வை – கவலையைச் சிறிதாக்கும் உண்மை

நாம் எதற்காக இவ்வளவு கவலைப்படுகிறோம்?

யாராவது என்னைப் பற்றி பேசிவிட்டார்கள்

சமூகத்தில் என்னைப் பற்றி தவறாக நினைத்தார்கள்

சிலர் என்னை மதிக்கவில்லை

இவை எல்லாம் 50 அல்லது 60 வருட வாழ்க்கைக்கான விஷயங்கள்.

ஆனால் மறுமை?

அது நிரந்தரம்.

நாம் மறுமையை உண்மையாக நினைத்தால்:

இன்றைய விமர்சனம் சிறியது

இன்றைய அவதூறு தற்காலிகம்

இன்றைய வேதனை ஒரு சோதனை

இந்த உலகம் ஒரு நிலையம் மட்டுமே.

இறுதி இலக்கு அல்ல.

7. துவா – கவலையின் மருந்து

ரசூல் ﷺ அவர்கள் அடிக்கடி இந்த துவாவைச் செய்தார்கள்:

“அல்லாஹ்வே! கவலை மற்றும் துயரத்திலிருந்து உம்மிடம் பாதுகாப்பு தேடுகிறேன்…”

இதில் ஒரு முக்கியமான பாடம் உள்ளது.

நபி ﷺ அவர்களே கவலையிலிருந்து பாதுகாப்பு தேடினால்,

நாம் ஏன் அதனை சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்வது?

கவலை வந்தவுடன்:

தொழு

துவா செய்

குர்ஆன் வாசி

சதகா செய்

இதில் மன அமைதி இருக்கிறது.

8. நல்ல சிந்தனை – ஷைத்தானின் திட்டத்தை முறியடிக்கும் ஆயுதம்

ஷைத்தான் என்ன செய்ய முயற்சிக்கிறான்?

உன்னை நம்பிக்கையிழக்கச் செய்ய

உன்னை தனிமைப்படுத்த

உன்னை அல்லாஹ்விலிருந்து விலக்க

ஆனால் ஒரு முஃமின் என்ன செய்ய வேண்டும்?

நல்ல எண்ணத்தை வளர்க்க

அல்லாஹ்வைப் பற்றி நல்ல எண்ணம் கொள்ள

“இதிலும் ஒரு நன்மை இருக்கிறது” என்று நம்ப

நல்ல எண்ணம் என்பது ஈமானின் ஒரு பகுதி.

9. உன் மதிப்பு – மனிதர்களால் தீர்மானிக்கப்படாது

சமூக ஊடக காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்.

யார் என்ன சொன்னார்கள்?

யார் லைக் செய்தார்கள்?

யார் விமர்சித்தார்கள்?

இதில் மனிதன் தன்னுடைய மதிப்பை அளக்க ஆரம்பித்துவிட்டான்.

ஆனால் ஒரு முஃமினின் மதிப்பு:

அவன் தொழுகையில்

அவன் தக்வாவில்

அவன் ரகசிய அமல்களில்

மனிதர்கள் பாராட்டாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.

அல்லாஹ் பார்த்தால் போதும்.

10. இறுதியான நிம்மதி

கவலை வரலாம்.

அவதூறு வரலாம்.

தனிமை வரலாம்.

விமர்சனம் வரலாம்.

ஆனால் ஒரு விஷயம் மாறாது:

அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்.

ஒரு முஃமின் மனதில் எப்போதும் ஒலிக்க வேண்டிய வார்த்தை:

“அல்லாஹ் போதுமானவன்.”

இந்த நம்பிக்கை இருந்தால்,

கவலை உடைந்து போகும்.

ஷைத்தானின் ஆயுதம் பலவீனமாகும்.

மன அமைதி மீண்டும் பிறக்கும்.

முடிவு – ஒரு உண்மையான முஃமினின் அடையாளம்

ஒரு முஃமினின் வாழ்க்கையில்:

சோதனைகள் இருக்கும்

மனிதர்களின் காயப்படுத்தும் வார்த்தைகள் இருக்கும்

சில நேரங்களில் விளக்கம் சொல்ல முடியாத வேதனை இருக்கும்

ஆனால் அவன் என்ன செய்வான்?

அவன் சண்டையிட மாட்டான்.

அவன் உடைந்து போக மாட்டான்.

அவன் அல்லாஹ்விடம் திரும்புவான்.

அதுவே அவனுடைய வெற்றி.

கவலை – சைத்தானின் ஆயுதம்.

நம்பிக்கை – முஃமினின் ஆயுதம்.

இந்த இரண்டில் எதை நாம் தேர்வு செய்கிறோம் என்பதுதான்

நமது வாழ்க்கையின் திசையை தீர்மானிக்கும்.

 உள்ளம் உடைந்தபோது – ஒரு முஃமின் எப்படி மீண்டும் எழ வேண்டும்?

கவலை பற்றி நாம் பார்த்தோம்.

அவதூறு, விமர்சனம், தனிமை – இவை எல்லாம் ஒரு முஃமினின் உள்ளத்தை சோதிக்கும்.

ஆனால் இப்போது ஒரு முக்கியமான கேள்வி:

உள்ளம் உண்மையாக உடைந்தால் என்ன செய்வது?

1. உடைந்த உள்ளம் – அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் அருகில்

மனிதர்களிடம் வலிமையாகத் தோன்றலாம்.

ஆனால் இரவில் தனியாக இருக்கும்போது உள்ளம் உடைந்து அழும்.

அந்த நேரம் பலவீனமா?

இல்லை.

உடைந்த உள்ளம் தான் அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் அருகில் இருக்கும்.

நாம் பலமாக இருக்கும்போது, நம்மையே நம்புவோம்.

ஆனால் உடைந்தபோது, அல்லாஹ்வை மட்டுமே நம்புவோம்.

அதனால் சில நேரங்களில், உடைப்பு ஒரு தண்டனை அல்ல –

ஒரு நெருக்கம்.

2. “ஏன் என்னுடன் மட்டும்?”

 என்ற கேள்வி

சோதனை வந்தால் மனதில் எழும் முதல் கேள்வி:

“ஏன் என்னுடன் மட்டும் இப்படிச் சம்பவிக்கிறது?”

ஆனால் ஒரு உண்மை:

நீ மட்டும் அல்ல.

நபிகள் சோதிக்கப்பட்டார்கள்

நல்லவர்கள் சோதிக்கப்பட்டார்கள்

அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள் கூட சோதிக்கப்பட்டார்கள்

சோதனை என்பது வெறுப்பு அடையாளம் அல்ல.

அது தேர்வு.

3. கண்ணீர் – பலவீனம் அல்ல
சிலர் நினைப்பார்கள்:

“அழுவது ஈமான் குறைவு.”

இல்லை.

கண்ணீர் இரண்டு வகை:

உலகத்திற்காக அழுவது

அல்லாஹ்வின் பயத்தால், வேதனையால் அழுவது

அல்லாஹ்வுக்காக சிந்தும் கண்ணீர் –

அது உள்ளத்தை சுத்தப்படுத்தும்.

அழாமல் உள்ளே அடக்கிக் கொண்டால்,

அது கவலையாக மாறும்.

கவலை மன அழுத்தமாக மாறும்.

அதனால் அல்லாஹ்விடம் அழு.

மனிதர்களிடம் அல்ல.

4. உன்னை காயப்படுத்தியவர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?

அவர்கள்:

உன்னை தவறாக புரிந்துகொண்டார்கள்

உன்னை பற்றி பொய்யாக பேசினார்கள்

உன்னை அவமானப்படுத்தினார்கள்

உன் மனம் பழிவாங்க விரும்பலாம்.

ஆனால் ஒரு முஃமின் என்ன நினைப்பான்?

“நான் அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைக்கிறேன்.”

நீ பழிவாங்கினால் – அது மனித நீதி.

நீ ஒப்படைத்தால் – அது அல்லாஹ்வின் நீதி.

அல்லாஹ்வின் நீதி எப்போதும் முழுமையானது.

5. உள்ளத்தின் சுத்தம் – மிகப்பெரிய வெற்றி

மக்கள் உன்னை வெற்றி பெற்றவன் என்று அழைக்கலாம்.

ஆனால் உள்ளம் கருப்பாக இருந்தால், அது வெற்றி அல்ல.

மக்கள் உன்னை தோல்வியடைந்தவன் என்று நினைக்கலாம்.

ஆனால் உள்ளம் சுத்தமாக இருந்தால் – அது உண்மையான வெற்றி.

உன் இலக்கு என்ன?

மனிதர்களின் பாராட்டு?

அல்லது

அல்லாஹ்வின் திருப்தி?

இந்த கேள்வி உன் வாழ்க்கையின் திசையை மாற்றும்.

6. நேரம் – காயங்களுக்கு மருந்து

இன்று உன்னை காயப்படுத்தும் விஷயம்,

5 வருடத்திற்கு பிறகு நினைவில் கூட இருக்காது.

இன்று உன்னை அவமானப்படுத்தியவர்கள்,

நாளை உன்னை தேடி வரலாம்.

இன்று உன்னை தவறாக புரிந்தவர்கள்,

நாளை உண்மையை அறியலாம்.

அதனால் உடனடி தீர்ப்பை எதிர்பார்க்காதே.

நேரம் + பொறுமை + துவா = நிம்மதி.

7. உன் உறவு – அல்லாஹ்வுடன் சரியா?

சில நேரங்களில் நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி:

“நான் தொழுகையில் எப்படி இருக்கிறேன்?”

“நான் குர்ஆனுடன் எப்படி இருக்கிறேன்?”

“நான் துவாவில் உண்மையா?”

சோதனை வந்தால் முதலில் இதை சரிபார்.

ஏனெனில்:

வெளி உலகம் சரியாகும் முன்,

உள்ளம் சரியாக வேண்டும்.

8. உன்னை நீ மன்னித்தாயா?

கவலைக்கு இன்னொரு காரணம்:

நாம் நம்மையே மன்னிக்காமல் இருப்பது.

கடந்த தவறுகள்,

பழைய முடிவுகள்,

தவறான வார்த்தைகள் –

இவை எல்லாம் மனதில் சுமையாக இருக்கும்.

ஆனால் அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டால்,

நீ ஏன் உன்னை தண்டிக்கிறாய்?

தவ்பா செய்தாயா?

உண்மையாக வருந்தினாயா?

திருத்த முயன்றாயா?

அப்படியானால், முன்னேறு.

9. உண்மையான வலிமை

உண்மையான வலிமை என்ன?

கத்துவது அல்ல

பதில் கொடுப்பது அல்ல

அனைவரையும் அமைதியாக்குவது அல்ல

உண்மையான வலிமை:

உன் உள்ளம் அமைதியாக இருப்பது.

மக்கள் சத்தமாக பேசினாலும்,

உன் மனம் அமைதியாக இருந்தால் –

நீ வென்றுவிட்டாய்.

10. இறுதி சிந்தனை

உன் வாழ்க்கை ஒரு கதை.

இந்த கதை:

சோதனையில்லாமல் இருக்காது

கண்ணீரில்லாமல் இருக்காது

தவறான புரிதலில்லாமல் இருக்காது

ஆனால் இந்த கதை எப்படி முடியும்?

அது உன் தேர்வில் உள்ளது.

நீ:

கவலையைத் தேர்வு செய்கிறாயா?

அல்லது

நம்பிக்கையைத் தேர்வு செய்கிறாயா?

நீ:

மனிதர்களை பயப்படுகிறாயா?

அல்லது

அல்லாஹ்வை நம்புகிறாயா?

முடிவு

ஒரு முஃமின்:

உடைந்தாலும்,

அவன் மீண்டும் எழுவான்.

அவன் அழுவான்,

ஆனால் நம்பிக்கையை விடமாட்டான்.

அவன் சோதிக்கப்படுவான்,

ஆனால் ஈமானை இழக்கமாட்டான்.

ஏனெனில் அவன் தெரிந்திருக்கிறது:

இந்த உலகம் தற்காலிகம்.

அல்லாஹ் நிரந்தரம்.

அல்லாஹ் போதுமானவன்.

அவரை நம்பு.